ROTTERDAM MIJN GEBOORTE STAD DEZE STAD ZIT IN MIJN BLOED.

Foto : LEEN SALIJ.


Als ik aan Rotterdam denk dan gaan mijn gedachten over havens

Bewegend water dansende meeuwen aankomst en vertrek

De geur van schepen malende golfslag

Bolders aan de kade littekens dragend van de talloze schepen

Containerschepen zwoegend over de Maas

Ranke slanke zeilschepen rustig ze hebben geen haast

Hijskranen hun armen gestrekt naar boven

Beweging naar vermogen

Lossen laden een mens heeft nooit genoeg

Beweging staal ijzer hout een chorografie in cadans

Draaiende bruggen stijgend dalend op het geluid van snerpende bellen

Hefbomen als soldaten in gelid

Fietsers auto’s motoren wie gaat als eerst

Een stoet van rouwende naar die laatste plaats

Daar eenmaal aangekomen zwijgt Rotterdam

Daar tussen eeuwenoude bomen waar de zangvogel heerst

Serene stilte op de achtergrond aanwezig geruis

Eerbiedig buigende bomen dit is hun plaats

Ook dit is mijn Rotterdam alles in perfecte harmonie

Een vliegtuig klimt tussen de wolken omhoog

Als ik aan Rotterdam denk dan gaan mijn gedachten over balans

Wereldstad rumoer geluiden maar ook kalmte en rust

Stromend water ruisende bomen één bonte kakafonie

Culturen kleuren kruiden de stad

Als ik aan Rotterdam denk gaan mijn gedachten hun eigen weg

Naar altijd die havens schepen die zachtjes deinen

Het kan gewoon niet uit mijn gedachten verdwijnen.


NIEUWE BINNENWEG ROTTERDAM

Statig huis nieuwe Binnenweg Rotterdam

Huis trap souterrain

Het is waar ik verborgen ben

Mijn plek verstopt voor iedereen

Ik bezie de wereld het leven om mij heen

Piepende tram op glimmende rails ik luister

Regendruppels als zacht gefluister

Haastende stappen naar werk naar huis naar leven

Snel weinig tijd aan hen gegeven

Schimmen schaduwen lopen aan mij voorbij

Flarden van stemmen passerende voeten soms zij aan zij

Ik bekijk ze als een voyeur hier in mijn souterrain

Hier waar ik eeuwig verborgen ben

Mensen ze zien mij niet ze zijn afgeleid  

Hier waar ik mijn jaren slijt

 

Statig huis Nieuwe Binnenweg met een verleden

Nog steeds staand houdend in het heden

Ik ben niet meer dan een herinnering

Een rimpeling

Hier in dat oude souterrain

Waar ik nog steeds verborgen ben

Ik heb ze gehoord met verdriet en vreugd

Ik heb de mensen gezien in hun jeugd

De tijd schrijdt majestueus voorbij

Hij stopt niet ook niet voor mij

Ik ben niet meer dan een herinnering

Een eeuwigdurende rimpeling

Hier in dit souterrain

Waar ik voor altijd durend verborgen ben

Statig huis Rotterdam nieuwe Binnenweg


Oude rocker

Zijn al wat kalende kruin glimt in het zonnelicht

Nog niet zo lang geleden was het een weelderige vetkuif

Die is weg maar nog altijd een big smile op zijn gezicht

Op zijn buikschuiver de meiden versieren

Altijd maar aan die brommer klieren

Maar de tijd van vetkuiven is voorbij

Kolere wat was hij toen vrij

Met zijn allen op het Afrikaanderplein

Beetje scheuren beetje blitse beetje gein

Nou blijft het bij klaverjassen

En om de haverklap motten sassen

Het biertje glijdt nog steeds lekker door zijn keel

één borreltje niet te veel hij mot nog rijden

Niet weer de Maashaven in glijden

Dat is hem eens gebeurd

Gevolg het rijbewijs werd niet meer goedgekeurd

Nu een scootermobiel

Maar hij blijft een oude rocker in hart en ziel